Spoor twee naast spoor één

Kan dat wel: spoor één naast spoor twee?

Lukt het niet om je werknemer aan passende arbeid te helpen binnen de eigen organisatie, dan moet je samen met hem op zoek naar passend werk bij een andere werkgever. Dit traject heet tweede spoor. Is het rond het eerste ziektejaar helder dat er (voorlopig) geen kans is op herstel, dan kan je starten met spoor twee naast spoor een.

Ter illustratie: een docent met Post-COVID heeft ver in zijn opbouw in het eerste spoor nog veel vermoeidheidsklachten en concentratieproblemen. Dan kan het voor alle partijen een verstandige keuze zijn om alvast te starten met spoor twee naast spoor één.

De grote plus van spoor twee naast spoor één

De zieke werknemer krijgt de kans om opnieuw te ontdekken wat hij kan doen om zijn belastbaarheid te vergroten, zodat hij in spoor één kan worden behouden. Of dat hij deze ervaringen mee kan nemen in de zoektocht naar welk werk momenteel passend is.

Nadelen spoor twee naast spoor één

• Vraagt herstel in het eerste spoor veel tijd, dan blijft er niet veel tijd over voor acties in spoor twee. De werknemer moet zich daarvoor dus wel kunnen vrijmaken.
• Het kan voor de werknemer moeilijk zijn om los te komen van de eigen organisatie waardoor hij zich niet goed kan focussen op werkhervatting buiten de eigen organisatie.

Kort samengevat: het inzetten van spoor twee sluit herstel in spoor één niet uit. Zo kan een werknemer niet alleen in theorie, maar ook in de praktijk worden behouden.